Był koniec listopada. Na zakończenie dnia, który w ogóle nie zapowiadał się na owocny, jeśli chodzi o głoszenie Ewangelii, wręcz przeciwnie, był pełen niepowodzeń i trudności, wracałem ze spuszczoną głową do domu. Po drodze postanowiłem wejść do sklepu i kupić coś do jedzenia. Po wyjściu nagle zobaczyłem chłopaka, który stał niedaleko i widząc, że się zatrzymałem ruszył w moją stronę.

Pomyślałem: „Boże, jeśli podejdzie, jakiekolwiek są jego intencje, proszę, daj mi mądrość, abym umiał mu opowiedzieć o Tobie i uratować go od piekła”. Na jego twarzy zobaczyłem zagubienie i smutek. Był alkoholikiem, co potwierdziła jego prośba o 2 zł na piwo. Nie mogę dać ci pieniędzy o które prosisz – odpowiedziałem – ale chcę ci dać coś o wiele bardziej wartościowego, wolność w Jezusie. Był zaskoczony, ale i zainteresowany, więc dałem mu traktat z ewangelią i namiarem na siebie, a potem pomodliłem się o niego. Dzień okazał się nie być zmarnowanym.